Bab XII
Pasambahan Turun Tanggo
Maa Datuak (Sutan) Tagak dek imbau nan sakali, dek awa kato nan sapatah, salam tajelo di nan rapek, kato tatabua di nan banyak, sambah di Datuak (Sunan) ditimpokan. Ujuiknyo sambah nan taunjuak, nyato tawalak kaukuran, dek barieh cupak jo gantang, tumbuah sarupo iko kini, kalau ditiliak naraco adat, ditimbang jo naraco budi, kok dibilai alah lah samo, kok dikualah lah samo panjang, dikati lah samo barek, lah saujuik sapangana, lah sakabek samo arek, lah sabuhua samo mati.
Kok niat alah lah sampai, kalau kauah alah salamat, nan diangan alah lah dapek, nan dicinto alah lah buliah, bajalan lah sampai kabateh, balaweh lah sampai ka pulau, barundiang alah lah sudah, bakato alah lah putuih. Limbak nan daripado itu, sawajah minum jo makan, lah salamat samporono, namun baato hanyao lai, sapakat kami nan basamo, sakaji kami nan datang, nan saujuik sapangana, nan basamo, sakaji kami nan datang, nan saujuik sapangana, nan sabondoang lalu sasentak suruik, karano duduak maraso payah, kok tagak maraso panjang, nan turun dari rumah tanggo iko, pulang ka haribaan masing-masing, itunyo jinih pasambahan, sambah alah salam lah tibo, kato sungguah bana dibari, harapan kami nan basamo, buni diharap nak kambali, sakian sajo pasambahan.
165