Bab XIII
Sambah Makan (III)
Samulo aia kan karuah, samulo tanah kan lambang, si abang malapeh panah, tapanah batang kaladi, nan padi gadang dari tanah, dek said padi manjadi, dek ketek mako dipupuak, lah gadang mako disiang, sakali ka tangah sawah, lah tabik babatang-batang. Duo kali katangah sawah, lah kuniang batangkai-tangkai, masuak tigo kali ka tangah sawah, lah masak batalu-talau, nan bak balam dalam baluka, datang hujan dibaok mandi, datang paneh dibaok galak, tibo patuih baok basorak. Nan dikajuik buruang lah tabang, lah dibaok ka aia ilia, lah diluluik ka tanah lakang, tak bakumpuah jo badamai, dibaok ka dalam lumbuang, lah bararak lah baririang, baririang sapanjang labuah, lah bararak sapanjang jalan, masuak ka lumbuang nan bagonjoang, di situ adat nan badiri, di limbago nan batuang.
Mangko majamua lai si kambang, nan banamo si kambang maniah, nan manjamuah basumpik-sumpik, manjamuah ateh mansiang, lapeh sahari duo hari, lah masik candonyo jamuah, masik dek singa paneh patang, masih nan bukan alang-alang, dibaok ka kuncia hanyo lai, badantang alu bagantuang, padi lah nyato jadi bareh, putiah nan bukan alang-kapalang.
Bareh ditanak dek si kambang, batanak bagantang gantang, nasi masak sumandan tibo, manyanduak sumandan bukan sambarang, sumandan sajak dahulunyo, nan tahu di baso-basi, nan tahu di ereang-gendeang, nan tahu di lambiak dengan matah, nan tahu di amba masih padeh, pandai maukuah manjangkokan, kok bujuah samo bujuanyo, kok lintang samo lintangnyo, ilang lintang ciek-ciek, manjadi tuah pandapatan.
168