lunta jo kabuik, babega-bega jo awan. Nan bak papatah kato adat, bak patitieh cupak jo gantang, batanak sagantang matah, nuri batambah jinak juo, sapanjang pintak pinto hambo, diwalakkan kalam sakutiko, sifat mananti malah Datuak (Sutan).
IV
Dek gunuang tapatan kabuik, di sungai jalo bamain, ka padang marantang tali, karimbo bakarek kayu, tabiang ditungkek dengan janji, rimbo dialah jo mufakat, tagak dek duduak di nan rapek, limbago basidang dalam adat, supayo rantak nan saragam, supayo lenggang nak sarayun, suto jo turak nak salasai, nak samo naiak ka antakkan, di ulua kato sapatah, mananti Datuak (Sutan) sakatiko.
V
Nan sapanjang kato Datuak (Tuan), itulah kato sabananyo, bak ibarat urang babiduak, rintang dek ombak nan baguluang, mabuak dek riak turun-naiak, raso dek oleang kiri-kanan, duduak bamanuang jurumudi, lah dipandang ilia jo mudiak, lah diliek kiri jo kanan, tampaklah pulau nan sabuah, dikesuik kamudi ka sinan, lah dicubo jo kayuah dapo, lah diajak jo kayuah surang, pulau batambah hampia juo. Nan sakarang iko kini, malakik halauan ditumbuakkan, manjalang gala diantakkan, dilatakkan kato jo mufakat, mananti Datuak (Sutan) sakutiko.
VI
Nan sapanjang kato Datuak (Sutan), itulah kato sabananyo, bak umpamo rang babuai, lah diam tali bagantuang, lah dioyak jo batang tubuah, badan nan pulang baliak, sajuak tibo dinginlah datang, sumanggek nan hilang-hilang timbuah, nan sakarang iko kini, malakik badan basumangek, manjalang tumbuah basalimuik, kato dilatak dalam barih, bana disimpan di limbago.
VII
Nan sapanjang kato Datuak( Sutan), itulah kato sabananyo, tapi samantang pun baitu, bak ibarat alang-alang, dikarang tonggak jo bingkai, ditutuik jo kareteh putiah, dibari baikua bakipeh-kipeh, tarantang banang jo taraju, dilapeh sadang bak kini, etan ka angin nan
177