ikan, nan tidak dicari juo. Banakiek-rakiek kita ka hulu, baranang- ranang ka tapian, basugi mako balabo. Batanam nan bapucuak, mamaliharo nan banyawa, hari sahari dipatigo, malam samalam diparampek. Ajaran syarak: Wama mindabbatin fil ardhi illa alallahi rizquha. Setiap yang merangkak di bumi, Tuhan yang menanggung rezekinya, justru itu usaha yang paling utama.
Kesimpulan:
Kalau lai tapakai ukua jangko nan salapan macam di dalam adat Minangkabau, kok mamahek di dalam barieh, batanam di dalam paga, nak elok salendang dunia, nak ulam pucuak manjulai, nak aia pincurang tabiek, nak cincin galang lah buliah, nak kilek cayolah datang, nak licin kileklah tibo, salasai rundiang di nan elok, cinto sampai kandak balaku, bumi sanang alam santoso, dunia akhirat kito salamat.
Gantang di budi Caniago,
Cupak di koto rang Piliang
Dunia sudah kiamat tibo,
Labuah luruih jalan basimpang.
Kalau tak tapakaikan ukua jangko dalam adat nan salapan macam, bakato bak balalai gajah, babicaro bak katiak ula, babicaro kapalang aka, bapikia saba tak ado, baulemu kapalang paham. Rumah tampak jalan tak tantu, angan lalu paham tatumbuak, angan panjang iktikad salah, ukua sampai jangkolah sudah, hari tibo hukuman jatuah, diakhirat sajo makonyo tahu. Tuhan sandiri mambagikan. Jalan dialiah rang nan lalu, cupak dipapeh rang panggaleh, colok datang ragi barubah, hilanglah adat nan usali.
Limbago jalan batampuak,
Itu karajo ninik-mamak,
Sarugo di iman taguah,
Narako di laku awak.
Pulai batmgkek naiak,
Maninggakan ruweh jo bukunyo,
Manusia hutingkek turun,
172