Lompat ke isi

Halaman:Puti Marintan Aluih.pdf/47

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah diujibaco

rononjo hidjau, patang-patang nyo limbajuang, djokok dilipek sabalun kuku djokok dikambang saleba alam, heran mamandang kasadonjo.

Tabang balam mambubuang tinggi
Enggok di ateh pintu bandua;
Djokok malam djadi buah mimpi
Malapeh niek dengan kaua.

Antah barapolah lamonjo, tasabuik pulo Marah Baganti, takana di anak kanduang, diri batjinto di Puti Marintan Aluih. Alah lamo bana ditinggakan, alah babilang musim djo tahun. Kini taragak nak babaliak, malihek anak ka ateh gunuang, alah gadang garan tu kini, ijo ka rantjak Mantjojo Alam, djadi rabuitan reno gadih.

Mato nan indak amuah lalok, siang malam di mabuak rindu, raso basuo dirasian, bakutjikak di dalam mimpi. Indak tatahan raso hati, handak mandjalang anak kanduang, kadibao ka ateh dunia, supajo dilihek mandeh kanduang

Ado kapado suatu hari, alah barangkek Marah Baganti, dilalui labuah nan pandjang. Lapeh pulo dari sanan, manudju rimbo hanjo lai.

Dek Iamo lambek didjalan, alah panek manurun mandaki, sampailah injo katalago Pintjuran Puti. Galak tasanjum Marah Baganti, tasengeang kaduri surang, badan nan kasa kadjadi aluih, barapo kadjangguang badan diri, sigamang apo mamatjikkan, Marintan Aluih indak ado.

Masuaklah injo kadalam aia, lalu mandi bakatimpuang, taraso sakali parubahan, lalu bakato sandirinjo,

‘Alah aluih pulo badan denai, badan saraso bajang-bajang, alah lamo bana denai indak kamari, kini takana di anak kanduang, alah gadang garan tu kini, bak raso ka baa, denai nak tibo di rumah Puti Marintan Aluih.

Balun lai injo kalua, dari dalam talago nantun, tadanga dek injo rantak kudo, sarato hariak nan punjonjo,

36