Lompat ke isi

Halaman:Puti Marintan Aluih.pdf/49

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah diujibaco

“Siapo garan nan sakurang adja nangko, kalualah dari dalam talago, djokok lai lamak djuo buah djarami.”

Mandanga kato sakasa nantun, badabok darah dado, taraso dimaki dihinokan. Ditahan darah nan naiak, lalu bakato maso itu.

“Mano rang mudo nan datang nangko, indak usah kato mandareh, denai nan bukan padja katjiak, manjapo nan indak basantao.”

Kunun di urang nan datang nantun, ijolah Mantjajo Alam, injo indak tahu pado bapaknjo. Baitu djuo Marah Baganti, indaklah pulo tahu pado anak, malihek rupo urang nantun, angkuah bak roman urang malawan, bangih berang Mantjajo Alam.

“Ijanlah babanjak ketjek, talago nangko talago larangan. Mangapo Tuan mandi disiko, indakkoh Tuan mandanga baritonjo, iko nagari urang bunian, patuik Tuan dihukum bunuah, ataupun ditjampakkan kadalam kawah.”

“Bukannjo denai urang bodoh, bukannjo denai indak tahu, denai datang kamari nangko, ado mukasuik nan didjalang, itu sabab denai kamari, tubuah nan kasa maknjo aluih.”

“Tuan nan lalu lalu sadjo, indak baradaik baso basi, patuik bana tuan di bunuah. Baitu koh garan urang dunia, lalu lalang sadjo dinagari urang, indak pandai bakato baijo, djokok di siko pantangan bana!”

Mandanga kato nan bak kian, tabik pulo bangihnjo Marah Baganti, lalu kalua sakali dari dari aia, habih sabanjo maso itú, kasa bana taraso kato rang mudo nantun, indak patuik sarupo itu, balun ditanjo dipareso.

“Djikok ijo talago balarangan, apo koh tando laranganjo, adokoh pantjang nan tatagak, ataupun pandji nan takiba. Kini manjapo indak santao, apo lai pulo ka urang tuo, indaklah patuik tjaro nantun.

Mangapo rang mudo sakasa itu, djokok kami urang dunia, alek datang lapiak tabantang. Santano ado urang datang, urang

38