adat disitu nan dipakai, dimano aia disauak, disitu rantiang dipatah.
Tantangan papatah itu, dibatjo hanjo saketek tapi bujuang, kok dikadji lapa maananjo, ditiliak isi djo tudjuan, kok kito batjo nan tasirek, bababih hari mampaberai. Mukasuik singkek dikatokan, dimano nagari nan diuni, patuhi aturan djo adatnjp. usah mambantah manjalahi, tjupak awak usah dibao. Kalau ang ubab nan baitu, bujuang, mandjadi sapek djantan, nan paurak bujiah urang, paham takabua dipakai kan, disangko diri lah labiah, lah nak tinggi dari putjuak, lah nak gadang dari tunggua. Achia kalak njo kamudian, tinggi mandjoak kok rang pangkeh, pandjang tadjelo kok rang karek, seso disitu mangko datang. Lain nan dari pado itu, dimano aia disauak, rantiang disitu nan dipatah, aia lah njato hak Allah, umum manusia mamiliki, kito nan samo bakuaso, tapi dek garundang radjo dikubangan, ikan nan radjo dilautan, ado kuaso masiang2. Aia nan hak basamo, tampat tabik urang nan punjo, walau kok sungai nan tabantang, didalam korong kampuang urang, wilajah ado bawilajat, nan barih ado balabeanjo, hak adat dalam adat, disitu aturan talataknjo.
Dalam manuntuik alemu, kalan babaua djo nan pandai, nan raso labiah dari awak, randahkan hati tinggikan jinto, bialah kaniang nan balultak asa tanduak lai kamakan. Kok tibo batuka pikia, batimbang timbang pandapek, kok tinggi usah nak nahimpok, usah tasangai mangaringi, hibokan bada kok mahampeh, mambari malu dinan rami, putuih hubungar baiak awak, hilang kawan putuih sahabat, rugi kaawak balungguąknjo.
Kok kareh urang dinan sasek, mungkin manjumbiang maluaki, rantjak suruik bujuang salangkah, kok tagang badjelo djelo, kok kandua badantiang dantiang, baitu nan kato adat, disanan niat mangko sampai, kaua disitu salamatnjo. Baitu duduak dirantau, nak djan dilua masjarakat. Kalau nan tambah dari itu, kan alah kabu-
75