Lompat ke isi

Halaman:Rancak Dilabuah.pdf/117

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah diujibaco

Batenggang? Ibu mati bapak lah mati, awak manjadi pangka tuo, lah kalah di bawah pisang, eloklah Anak pamalukan.”

Mandanga kato nan bak kian, manjawab Datuak Naraco, “Kok lah batu kato Mandeh, buliah denai mancubo-cubo, dangakan pulo lah di Mandeh, pado pikiran denai surang, arati ‘tahu pado awak’, mancari raso jo pareso, mangaji sakik jo sanang, kalau lai sakik pado awak, baitu pulo pado urang, kalau sanang pado awak, tantulah sanang pado urang, apo-apo macam nan tumbuah, rangkuah dahulu pado awak.

Arati “tahu pado urang”, ditiak rasam kurenahnyo, bak santano urang pamapeh, lain ikan lain umpannyo.

Arati “tahu pado alam”, alam nan babagai-bagai, ado hitam ado nan putih, ado tinggi ado nan randah, indak buliah kito samokan.

Arati “tahu pado Tuhan”, katahui zat jo sipatnyo, dikaji sipat nan duo puluh, dibedokan jaiz mustahil, sarato nan wajib pado Allah.

Paham ampek Mandeh katokan, arati “wakatu bungo kambang”, kalau bicaro dijabankan, aka jo budi kan marangkak, dilekkan urang suko riang, kok hanya indak nan batu jarang mulasuik kito sampai.

Arati “wakatu angin lunak”, wakatu suni dangan sanang, indak mabuak apo-apo, sanang mandepek aka budi.

Arati “wakatu antaroan”, antaro tinggi dangan randah, antaro suko dangan duko, antaro lapa dangan kayang, di situ paham mangko dapek.

Arati “wakatu tampek tumbuah”, indak baukua bajang kokari, indak mamilih kahandak hati, di mano tumbuah disiangi, di mano ado kito timbang, tumbuah di alua diuruti, tumbuah di adat kato pakai, atau dakwa nan mancancang, baik pun gayuang nan manimpo, patuik di jawab dahulu.

106