Lompat ke isi

Halaman:Rancak Dilabuah.pdf/119

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah diujibaco

Nan salapan mandeh pacah, takunci dalam duo tampek. Kok tasangkuik di nan tinggi, kok talatak di nan gadang. Kalau nan tinggi, kato Mandeh, itu banamo Kitab Allah sarato hadis dalilnyo. Adapun nan gadang, kato Mandeh, itulah adat janyo denai. Tiok-tiok suatu jo mufakat, baitu kato mangko suci, baitu mangko samparono. Kok hanyo indak baitu, sio-sio tu namonyo.

“Manolah Mandeh kanduang den, bak itu ruponyo paham denai. Sudah dibukak pado Mandeh, baitu juo aratinyo. Laikoh tibo di tampeknyo? Mandeh dek galak-galak sajo, apokoh salah jo siliknyo?”

Mandanga kato nan bak kian, manyahuik Siti Juhari.

“Oi, Nak kanduang sibiran tulang, iyo denai galak-galak ketek, iyo denai uju-uju maco mandanga Anak babicaro. Elok papatah jo patitih, bak buni aguang jo talempong, sabagai rabab jo kacapi. Elok buni, sanang talingo, lamak manih didanga urang.

Dangakan bana, oi Nak kanduang, sapanjang kato Anak nantun. Kok kanai iyo lah kanai, kok luruih iyo lah luruih, tapi balun tapek bana. Tasingguang-singguang di pucuaknyo, tagisia-gisia di daunnyo, balun batamu di tampuaknyo, indak taisi di lubangnyo.

Sungguah baitu kato Mandeh, adat di zaman maso kini. Limbago awak mudo matah. Asa gayuang lai basambuik, asa kato lai tajawab. Calak-calak ganti asah, antaro pikiran balun tibo, lah jadi juo tu, Nak kanduang. Tapi bak titiak di dalam aia, tak sampai salam ka kasiak, rintang taapuang-apuang sajo.

Manolah Nak kanduang denai, latakkan bana dalam hati. Cubolah kana ujud Allah, janlah banyak uweh-uweh, usah dibari simpang sapiah. Piciangkan mato Anak kanduang, jujuik satu pangana bunta.

Denai aja Anak jo sindiran, denai kieh Anak jo papatah. Binatang manahan palu, manusia kieh makannyo. Nak Mandeh cubo rantang panjang, bak marantak manggih labek. Piliahlah dek Nak kanduang den, mangaruak sahabih gauang, maawai sahabih raso.”

108