“Dangakan bana, oi Nak kanduang, tungku nan tigo, kato Mandeh, itulah tamsia jo ibarat. Partamo cadiak dang namonyo, kaduo tahu dang namonyo, katigo pandai dang namonyo.
Pihak nan tigo jinih nantun indak ditinggakan salah satu. Banamo cadiak, tahu, pandai. Kok indak cukuik katigonyo, tantu manjadi labiah matah, basangai di abu dingin, batanak di tungku duo.
Oi, Nak kanduang sibiran tulang, jan basuo tu handaknyo. Kalau adat kan dipakai, baiak pun alua kan dituruik, atau jalan kan ditampuah, walaupun tanggo kan ditingkek. Katahui bana tu, Nak kanduang, bak taratik urang sumbahyang. Kok masuak sarato tahu, katahui barih balabehnyo. Jan bak ayam lapeh malam, kian ka mari tarumbu-rumbu, bak kambiang diparancahkan, banyaklah anggak pado namuah.
Kalau basuo nan bak itu, adat lah kacondong bangkuang, bak kayu lungga pangabek. Usah disasa tu, Nak kanduang, baitu undang-undangnyo, baitu tata barihnyo.
Indak paguno kato banyak, indak paedah rundiangan panjang. Elok dipunta singkek sajo, barakat sidingin jo sitawa, indak karano dek ramuan, panyakik hilang sandirinyo.”
Mandanga kato nan bak kian, manjawab Datuak Naraco, “Manolah Mandeh kanduang den, sapanjang kato Mandeh tu, banyak bak bintang di langik, panuah bak pasia di tapi pantai. Lah mabuak denai mandangakan, balun tasimpan takamesi. Lah bak mangantang anak ayam, bak mahetong bulu kambiang, nak talatak di dalam kaduik, nak tasimpan dalam pati. Jan denai ka mari bimbang, bak mangubak isi bawang. Cubo tarangkan di Mandeh satu-satu.”
Mandanga kato nan bak kian, bakato Siti Juhari sambia mangendeng galak sanyum, “Manolah Anak kanduang den, tantangan kato nan banyak tu, iyo talampau panjang bana. Rundiang bak kutiak ula, kato bak bulalai gajah. Tapi samantang pun baitu, rundiang indak denai anjak, kato indak denai aliah.”
112