Lompat ke isi

Halaman:Rancak Dilabuah.pdf/17

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Lalu mamakai hanyo lai, disaruangkan sarawa panjang, dipakai baju guntiang kaliang, baju tarawang ganiah haluih, lakek sisampiang bugih kasa, deta tateleng mambalah banak, takanak sipatu kulik kilap.

Bakato Siti Juhari, “Oi buyuang Rancak di Labuah, dangakan bana malah di Anak, bak kato pantun rang tuo- tuo:

Kalau dibanang banang bana
Eloklah suto ka guluangan;
Kalau dipandang pandang bana
Elok diambiak kajunjuangan.

Nak duo pantun sairiang:

Anak unggeh makan tinaman,
Makan buah sari manjari;
Dipandang anak di halaman
Disangko anak bidodari.

Jikok mamandang urang nan banyak, nan tak tahu diuntung denai, heran mamandang anak kanduang, urang sangko Pangulu jo Manti, angkuah sarupo Lareh-lareh.

Oi anak den Rancak di Labuah, di mano dapek dek Anak pitih, pambali pakaian Anak kanduang?”

Manjawab Rancak di Labuah, “Kok itu Mandeh tanyo kan, den sambuik pitih urang nan kayo, dibuek janji jo padan, lalu bajanji anam bulan, pitih nan duo jadi tigo, sapuluah jadi limo baleh, sawah nan bunta denai agunkan.”

Mandanga kato nan bak kian, manangih Siti Juhari, “Oi Nak kanduang sibiran tulang, ikolah Anak tak bahati, ikolah Anak tak bajantuang, hati tasisiak bak palapah, jantuang bak jantuang pisang karuak, talingo kancah dipingik, muluik bak muluik taka disangai, sarupo bak pantun rang tuo-tuo:

Tateleng biduak nak rang Nareh
Dilantak biduak nak rang Bayua;

6