Lah banyak urang denai pandangi, sairiang inyo duo tigo, pulang bajalan dari jauah, si sampiang tingga hanyo lai, tangan kida manjinjiang jangek, bak urang pai batanam.
Satangah pulo denai pandangi, sairiang pulo agak baranam, ado satangah nan lah pincang, malu mambukak sipatunyo, ditahan sajo kaki sakik, salah roman denai pandangi, rupo kabau ngilu kuku.”
Mandanga kato nan bak kian, manjawab Rancak di Labuah, “Mandeh kanduang janyo ambo, banyak bana kato Mandeh, talampau amek rundiang Mandeh, namun hanyo sakali nangko, janlah ambo ka talarang, bak pantun urang tuo,
Indaklah buliah dirabahkan
Batang padi di subarang;
Indaklah bulih ditagahkan
Kahandak hati surang-surang.”
Manyahuik Siti Juhari,
“Dangakan bana di Buyuang,
ljuak samo dihampaikan
Babanda ka limau puruik;
Isuak kan samo dirasai
Pangaja mandeh tak dituruik.
Siriah naiak junjuangan naiak
Bari bajunjuang kayu balam;
Sansai baiak binaso baiak
Badan anak juo nan ka karam.”
Mandanga kato mandeh kanduang, masamlah muko Rancak di Labuah, mukonyo merah-merah padam, manggadabak manggadabuang diri, marantak sajo turun janjang, dihilia ka labuah nan panjang. Disewo bendi ampek benggo, dipakai kudo pasang duo, mandanciang kudo di lua, mandarap kudo di dalam, badatak cambuik
nan panjang, kudo lah samo lari kancang.
12