Lompat ke isi

Halaman:Rancak Dilabuah.pdf/33

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alun diujibaco

Allah Ta’ala kayo sungguah, dalam maso satahun nantun, alah bapitah dan bazakat, mambaliak singka nan ampang, babaleh hujan jo paneh, lah tarang bintang mandehnyo, sawah ado ladang lah cukuik, lah sampai padi ka dimakan, labiahnyo usah kito sabuik, lah tagok kain di pinggang, lah namuah ba hilia jo mudiak, lah tatampuah alek jo jamu, lah tajalang balai jo pakan, lah tatompang dunia urang, rangkiang panuah di halaman, kapuak kaciak baisi pulo. Tiok hari halaman rami Banyak urang mambali padi; Duduak mandehnyo jo sukatan Rintang manyukek-nyukek padi. Dek barakaik takadia Allah, duo tahun masuak ka tigo, lah kuaik mamakai adat, lah taguah mamagang agamo, tumbuah di alua lah dituruik, tumbuah di jalan lah ditampuah, kok limbago lah dituang, jo urang dalam nagari, ka lurah samo manurun, ka bukik samo mandaki. Dek lamo kalamoan, dari bulan baganti bulan, dari tahun babilang musin, InsyaAllah takadia Allah, ado batukuak jo batambah, itiak ayam alah banyak, kabau bantiang alah kambang, bareh padi indaklah gamang. Ado pado suatu hari, agaknyo hari baiak bana, bakato Siti Juhari, “Oi anak den Rancak di Labuah, barakaik doa kito patang pagi, Allah manolong maso nantun, lah buliah pintak mandeh kanduang, lai mukabua doa kito, lah baisi paruik kito, kito cubo mangacak dunia, kito baalek hanyo lai, mangaliah gala anak kanduang.” Mandanga kato nan bak kian, manyahuik Rancak di Labuah, “Malah baitu kato Mandeh, den turuik den ikuik, titah Mandeh den junjuang, haram talak ambo maubah.” Bakato Siti Juhari, “Kok Anak lah manarimo, bajalan Anak kini-kini, balilah barang nan katuju, ikolah pitih limo puluah, kok

22