Lompat ke isi

Halaman:Rancak Dilabuah.pdf/63

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah diujibaco

disabuik urang, tasingkok hino jo mulianyo, tasabuik pi’i jo parangainyo, tasinsiang malu pado kito.

Apokoh raso hati awak, langik nan mano kito sigai, bumi nan mano kito pijak, lautan nan mano kito sawang? Dirameh hati dikaluahkan, hino tibo sasa lah tumbuah, kok dibasuah bahabih ayia, kok dikikih bahabih basi, tak lipua di hujan lai, lalu ka cucu piuik kau, anak disabuik urang juo.”

Mandanga kato nan bak kian, manyahuik Siti Budiman, “Kok lah baitu kato Mandeh, pitaruah nak denai pacik, umanaik nak denai pakai, tapi samantangpun baitu, kami baduo nan tajali, sikua jantan sikua batino.

Pihak kapado kakak denai, nan bagala Sutan Samparano, alah koh Mandeh mangajarinyo? Habih-habih Mandeh bapitaruah, sapaningga Mandeh isuak, kami nak samo mamacikkan, jan basalisiah kamudian.

Kok lai baranak mujua, antah lai tuah manimpo, inyo kok sampai jadi Pangulu, banyak rukunnyo jano urang. Jikok saraiknyo talampaui, tantu mandapek malu gadang, binaso adat limbagonyo, apo gunonyo badan awak?

Mandeh urang cadiak pandai, indak lain indaklah bukan, dalam nagari kito nangko, Mandeh surang disabuik urang, sungguahpun Mandeh parampuan, tampek malu urang nan banyak, sapaningga Mandeh mati, ujan jo paneh kok baganti, itu nan denai rusuahkan bana.”

Mandanga kato nan bak kian, tasanyum Siti Juhari, maliek anak bapandapek, lah tahu di ereng gendeng, lah mangana awa jo akhia, manyahuik Siti Juhari,

“Oi anak den Siti Budiman, tantangan kato Upiak nantun, lai taagak tu dek mandeh, dek lambek rago di jalan, mananti hari nan baiak, kutiko bungo sadang kambang, nak elok masuak pangajaran, nak lakeh ditarimo, namun batanam aka budi, bukan bak tampang kacang, kok tumbuah dalam hati Anak, indak tanilai haragonyo.”

52