Lompat ke isi

Halaman:Rancak Dilabuah.pdf/67

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah diujibaco

Manjawab Siti Juhari, “Lorong kapado rundiangan nantun, saketek nan ambo camehkan, hino jo malu kok basuo, cacek binaso nan ka buliah, raso tak luluih pintak Kakak.

Pihak di Sutan Samparano, gadang tabaok di dagiangnyo, tinggi tabaok di ruwehnyo, aka balun pandapek kurang, gula sajo nan bak iyo. Samo diliek dipandangi, laku kadalang dalangan, bak urang manggadangkan diri, tabaok manjo kanak-kanak, minum jo makan tak bapi’i, duduak tagak taratik kurang, baso-basi jauah sakali, ereng jo gendeng balun tahu, kito juo nan kan malu.”

Mandanga kato nan bak kian, manjawab urang nan datang, “Manolah mandeh kanduang kami, asa lai pintak Mandeh bari, mambali Mandeh pajuali, lorong dipi’i kalakuannyo, atau parangai jo taratiknyo, kalau dikana dahulunyo, lah jauah bana ubahnyo kini, lah banyak urang mangatokan, pihak di Sutan Samparano, baiak budi katuju baso, murah muluik kucindan banyak, elok hati muluiknyo manih, lapang alam pahamnyo saba.

Nan tuo dipamulianyo,
Nan gadang dibasokannyo,
Nan mudo dikasiahnyo,
Nan ketek disayanginyo.

Dalam nagari kito nangko, lah tigo bulan kami bapikia. suka didapek maha dicari, indaklah tuluak jo galanyo, antah kok janyo Mandeh surang, usahlah Mandeh rusuah di sanan.”

Mandanga kato nan bak kian, manjawab Siti Juhari, “Kalau baitu kato Kakak, dibaok bapikialah malah dahulu, duo hari ganok katigo, babaliak Kakak manantui.”

Manjawab urang nan datang, “Malah baitu kato Mandeh,sananglah dalam hati ambo, amak ambo pulanglah dahulu, nak sanang hati mamak ambo, sarato bapak Si Upiak,” lalu lah pulang urang nantun.

56