Adolah duo tigo hari, lah pai Siti Juhari, ka rumah Tuanku Bijaksano, dijenjeng kaduik sabuah, langkok baisi siriah pinang. Alah batamu maso nantun, makan siriah sakapua surang, sarinyo naiak ka muko, habih manih sapah dibuang, kaleknyo tingga di rangkuangan.
Bakato Siti Juhari, “Manolah Tuanku Bijaksano, iyo ambo ka mari nangko, bak janyo bida Tuan juo,
Siang nan jadi angan-angan,
Malam nan jadi buah mimpi.
Mukasuik sangajo dalam hati, handak manjapuik anak Tuan, iyolah Pakiah Candokio, kok lai untuang paruntuangan, kok lai takadia pado Allah, batamu ruweh jo buku, nak inyo jadi minantu ambo, ka junjuangan Siti Budiman.”
Mandanga kato nan bakkian, manjawab Tuanku Bijaksano, “Lorong Si Pakiah Candokio, lah banyak urang nan datang, handak manjapuik ka sumando, nan bak kato Kakak juo, kok balun untuang paruntuangan, indak denai namuah manarimo, kini Kakaklah datang pulo.
Tantangan mukasuik Kakak nantun, pado pikiran hati ambo, Si Upiak Siti Budiman, jo Si Pakiah Candokio, lah bak kapuran jo saoknyo, bak dulang jo tuduang saji, saedaran bumi jo langik, indak karago dipikiakan, ambo tarimo kato nantun.”
Manjawab Siti Juhari, “Kok lah baitu kato Tuan, sanang pulo hati ambo, hanyo sapatah nan ambo mintak, samo sugiro kito handaknyo.”
Manjawab Tuanku Bijaksano, “Janyo ambo baitu pulo, tapi saketek nan taraso, sungguahpun kito lah sasuai, samupakat mangko manjadi, ambo mupakatlah dahulu, jo Si Pakiah Candokio, atau jo mamak kanduangnyo, Datuak Juaro Alam, mananti Kakak sabanta.”
Manjawab Siti Juhari, “Kalau baitu kato Tuan, itulah kato sabananyo, tapi Tuan ambo sasakkan, sasaat ambo bari janji, di siko
64
