Lompat ke isi

Halaman:Si Gadih Ranti.pdf/39

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah


Tapi sungguah nan bak kian, tasingguang hatinyo pado urang, tidak dapek jo saba lai, sahabih saba tibolah bangih, tidak ado urang nan gadang, samo data urang dipandang, dilawan sajo urang nantun, bagak nan bukan alang-alang.

Samaso mangaji di Limbukan, inyo manjadi guru silek, kakinyo capek tangannyo sigap, sarik urang ka lawannyo, barampek urang sakali datang, sinaruih juo kasudahannyo, inyo bagala si Saman palak, kalau diliek kasabarannyo, jo anak ketek inyo takuik, anak cadiak elok laku, patuik kasayangan urang banyak.

Manuruik kaba kato urang, sungguah manggaleh di Kota Padang, kadaian gadang di Kampuang Jawo, tiok malam maaja silek, bamacam silek nan diajakan, silek Lintau jo silek Baruah, patangkokan caro Lawang.

Mandanga kato madeh kanduang, lah sanang hati si Saman, ado sabanta antaronyo, ditatiang nasi dek adiaknyo, adiaknyo surang pahuni rumah, sangaiklah sayang si Saman kapadonyo, apo kandak lai babari.

Rami pakan Balai Sabtu
Banyak urang manjua kain;
Baraliah kaba tantang itu
Baraliah kapado nan lain.

Urang Padang mamunta banang
Dipunta dilipek-lipek
Dilipek lalu dipaduo;
Kalau dirantang inyo panjang
Elok dikumpa naknyo singkek
Diambiak sajo nan paguno.

Alang-alang urang Kinali
Bari baikua bakapalo;
Diulang saulang lai
Panjapuik kaba nan cako.

28