Lompat ke isi

Halaman:Si Gadih Ranti.pdf/49

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

ka kantua, balari cando ka rumah, dijagokan si Saman sadang lalok, takajuik si Saman sadang lalok, sanan bakato mandehnyo.

“Waang dihimbau Angku Kapalo, dubalang mananti di laman, sagiro tamui malah di ang, usah ang balalai-lalai.”

Lah jago si Saman dari tidua, bajalan turun ka laman, alah tibo cando di laman, bakato si Bujang Saman, “Manolah mamak Pandeka, apo sabab ambo dipanggia, tarangkanlah malah di Mamak, nak samo sanang paratian.”

Manjawab Pandeka Atin, “Ambo disuruah manyuruah japuik, baliau mananti di kantua, di sanan kito tanyokan.”

Kan iyo si Bujang Saman, bajalan bairiang-iriang, mandeh manuruik di balakang, karano mandehnyo urang panakuik, dituruik anak di balakang, hati tak sanang malapeh surang.

Dek lamo lambek di jalan, alah sampai di laman kantua, masuak sakali ka dalam, satu tibo mambari hormat.

Ado sabanta antaronyo, bakato Angku Kapalo, “Mano waang Bujang Saman, manuruik parentah Tuangku Lareh, waang tasuruah pai ka labuah, labuah rodi di Malalak, sabulan lamonyo waang di sinan, parentah kareh dari ateh, hari Sabtu waang barangkek, pukua salapan datang ka mari, tidak buliah talambek datang, kalau talambek waang dihukum, masuak pasehan Bukiktinggi,” kato sudah inyo bajalan, kato nan tidak dapek dijawek.

Mandanga parentah Angku Kapalo, susahlah hati si Rawani, ayia mato badarai-darai, ramuak pikiran maso itu, janji sudah dikarang, sapakan lai anak manikah, kini anak pai ka rodi, pai ka rodi ka Malalak, nagari jauah kan dituruik, kampuang jauah kan ditampuah, tidak tantu ka pulang baliak.

“Baapo aka denai, kapado siapo tampek mangadu.”

Rumah gadang sambilan ruang
Salanja kudo balari;

38