Pado sapuluah rang koto
Elok padi Koto Tangah;
Pado hiduik baputiah mato
Elok mati bakalang tanah.
Sampik pikiran si Bujang Saman, pado hiduik sarupo nangko, elok den barani mati.
Dek lamo lambek di jalan, tibo manampuah ngarai langang, iyo di dalam pasawangan, sanan bakato si Bujang Saman, “Manolah kito nan basamo, elok babaliak kito pulang, jalan jauah kan dituruik, kampuang jauah ka dijalang, kok abih baka kito, ka mano kito mintak nasi, alamat mati kalaparan, kita karajo indak bagaji, dihukum tidak basalah, elok babaliak kito pulang,” katonyo si Bujang Saman.
Mandanga kato nan bak kian, memberang dubalang, “Mano kalian kasadonyo, usah bakato tadorong-dorong, kok sayang di angok ang, turuik parentah Angku Kapalo!
Cubo ang babaliak Saman, den sasok darah waang, iko banamo Pandeka Atin, tak ado nan kareh nan tak tatakiak,” katonyo Pandeka Atin, mukonyo sirah barpi-rapi, manggarik sisunguik nan marantiang.
Manjawab si Bujan Saman, “Dangakan malah di Mak Pandeka, aden nan tidak pai ka rodi, panek kaki den dek bajalan, bia aden pulang dahulu, tinggallah Mamak di siko,” dianjua langkah ka pulang.
Baru bajalan si Bujang Saman, dianjua langkah manarajang, kaki diayun Pandeka Atin, lalu disambuik dek si Saman.
“Usah Mamak bangih ka ambo, suruikkan hati ka nan bana,” katonyo si Bujang Saman.
Disorong jo pisau sewah, pisau disipak jo kaki kda, tapalantiang tibo di saman, sanan bagumua surang samo surang, ganti lacuik malacuikkan, ganti hampeh mahampehkan, tibo di tanan tanah lambang, tibo di pisang pisang rabah, buni sipak barapi-rapi, surang sigap surang tangkeh.
48