Lompat ke isi

Halaman:Si Gadih Ranti.pdf/61

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Dek lamo lambek bacakak, hampia payah Pandeka Atin, datang pulo Juaro Suma, surang lawan baduo.

Maliek makan kaki si Saman, tibo di pusek Pandeka Atin, pangsan tak tahu di dirinyo, lunak sagalo sandi tulang, lah lari surang Juaro Suma, sanan bakato si Bujang Saman.

“Manolah Tuan nan banyak, pado pai Tuan ka rodi, elok bajalan pai marantau, sabalum baranti Angku Kapalo, usah Tuan pulang ka kampuang.”

Alah salasai inyo bakato, bajalan babaliak pulang, kunun kawannyo nan banyak, heran tacangang mamandangi, maliek makan kaki si Saman, salamo itu inyo bacakak, usahkan luka guriah pun tidak, sangaik pandai maayunkan langkah, tangannyo sigap barapi-rapi, lah patuik bagala si Saman Palak.

Olak-olainyo Bujang Saman, elok lenggangnyo maadok pulang, bajalan bacapek-capek, dek lamo lambek bajalan, bajalan sadang bapikia-pikia surang.

“Kok tidak parangai Angku Kapalo, lah kawin den jo si Ranti.”

Tabayang rupo paja nantun, lah tampak jaliok mato, lintuah hati si Bujang Saman, takana kato mandehnyo, si Ranti dipinang Angku Kapalo, itu sabab disuruah ka rodi, buliah marabuik siGadih Ranti.

“Elok den pulang malam-malam, usah nan tahu urang kampuang, buliah den sudi jo siasek, asiang eraknyo Angku Kapalo, den sudahi gadangnyo.”

Putuih tali alang-alang
Cabiak nan tantang bingkali;
Hiduik usah mangapalang
Tidak kayo barani pakai.

50