Tinggi rumpuik bilang-bilang
Tumbuah sarumpun di tampek lalu;
Satu hilang duo tabilang
Pado hiduik manangguang malu.
Bamacam-macam tibo di pikiran, hati tak dapek disabakan, hari barambang patang juo, patang dijawek dangan sanjo, tadanga adzan di musajik, malam hari tibo di kampuang, diliek kampuang alah langang, bajalan inyo kalam hari, ujan nan sadang rintiak-rintiak.
Lah tibo di rumah mandeh, ditokok pintu lambek-lambek, kan iyo mandeh kanduang, mandanga suaro si Saman, dibukak pintu ka rumah, sanan bakato si Bujang Saman, “Baapo garan pandangaran, paningga denai di jalan.”
Bakato mandeh si Saman, bakato babisiak-bisiak, “Lorong kapado Datuak Batuah, mamak kanduang siGadih Ranti, dibaok urang ka kantua, kantua Angku Kapalo tadi malam, marasai badan kanai tangan, batigo urang malajangnyo, iyo dubalang Angku Kapalo, dipapah urang ka hilia, ka rumah Siti Fatimah, Angku Kapalo nan maambiak si Ranti, dipakso jo kakarasan.”
Mandanga kato nan bak kian, sirah muko kabangisan, bangih berang dalam hati, namuah mancancang Angku Kapalo, raso dilulua dimakan habih, bakatuik garaman manahan bangih.
Kan iyo si Bujang Saman, hiduik sarupo musang malam, bajalan siang tidua malam, dituruik sagalo niniak mamak, niniak mamak sambilan suku, iyolah Pangulu sambilan gadang, dituruik surang-surang, dalam pangulu nan sabanyak itu, lai barampek nan cadiak, bana tak dapek disabuik, cadiak nan tak paguno.
Sanan bakato si Bujang Saman, “Manolah Mamak Datuak Palindih, lorong kapado Angku Kapalo, papek di lua runciang di dalam, talunjuak luruih kalingkiang bakaik, dipakok mato samuanyo, mangguntiang dalam lipatan, ambo mandanga tahun dahulu, kito baiyua
52