“Tambahan pulo di ang Saman, sajak waang manangani Angku Kapalo, sarato Dubalang nan barampek, musahua bagak waang Saman, tidak lapeh di muluik urang, bagak bana nan waang pakai, tapuji di urang kampuang.”
Alah sudah batutua-tutua, bajalan kawannyo ka Taluak Bayua, tampek karajo dalam gudang, tingga si Saman duduak tamanuang, takana si Gadih Ranti, kok tidak ulah Angku kapalo, tantu lah kawin jo si Ranti, lah tigo tahun sampai kini, tidak ado kaba barito.
Tapi sungguah nan bak kian, elok pulo lamo kawin, si Ranti ketek baru, umua nan baru anam baleh, indak elok kawin ketek, mudo tinaman kato urang, banyak tasabuik di surek kaba, kawin ketek gadang maronyo, anak baru paja sirah, umua limo baleh lah balaki, taaniayo anak paja nantun.
Takana si Ranti maso itu, umua lah cukuik sambilan baleh, sadang kambang bungo nantun, patuik dipatiak dipasuntiang.
Dima jawi nan ka kanyang
Bagubalo baranti-ranti;
Dima hati nan ka sanang
Pangana ka si Gadih Ranti.
Mangko jaguang den tugakan
Maleh den mananam pelo;
Mangko kampuang den tinggakan
Bangih maliek Angku Kapalo.
Aua ditanam batuang tumbuah
Tumbuah dakek kayu jati;
Kalau hati samo sungguah
Kariang lautan ambo nanti.
Kayu kalek madang di lurah
Ditarah lalu diampaikan;
Hati lakek pandang lah sudah
Di Allah balum basampaikan.
64