Jikok batutua basimanih, kalau barundiang danga mandangakan, pandai-pandai kalau batutua, sudah manjadi mamang urang, kok pandai barundiang, bak santan jo tangguli, kok tak pandai batutua, bak alua pancukia duri, bukan murah kalau barundiang,” katonyo Datuak Batuah.
“Kalau baitu kato Tuan, ambo bajalan kini juo, ka rumah mandeh si Saman.”
Ado sabanta antaronyo, tahedang nasi tangah rumah, alah panek tangka batangka, manyuruah makan mandeh si Ranti, makan juo malah nan jadi.”
Alah sudah minum jo makan, mamintak izin babaliak pulang, karajo banyak nan ka dituruik, bajalan pulang mandeh si Ranti, sanang hati sakutiko, sajuak pikiran maso itu, bajalan bacapek-capek, bajalan manapi labuah, dek lamo lambek di jalan, alah tibo di laman, diliek anak sadang manganyam, sanang pikiran mamandangi.
Sanan bakato si Gadih Ranti, “Makanlah mandeh dahulu, nasi lah lamo manantikan, basungkuik jo tuduang saji.”
Manjawab mandehnyo, “Ambo nan sudah makan, etan di rumah mintuo kau.”
Lah dituka baju jo nan elok, diambiak uncang kampia siriah, uncang biludu merah tuo, langkok barisi siriah pinang, dikunyah siriah sakapua, siriah mambayang ka mukonyo, habih manis sapah dibuang, kaleknyo tingga di rakuangan, diambiak salendang kain panjang, kain batiak Pakalongan, baunduang-unduang jo bugis ungu, bugih suto maha bali.
Sungguah inyo ka baminantu, roman sarupo mudo juo, maklum inyo urang sanang, pitih urang mamayiakan, kayo di harato sawah ladang, kok bajalan jo si Ranti, urang manyangko adiak kanduang, dek lambuik muko si Fatimah, hampia sabayo jo anaknyo.
70