Lompat ke isi

Halaman:Si Gadih Ranti.pdf/95

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

gala pusako urang Caniago, dilewakan kapado urang nan banyak, si Saman bagala Sutan Parmato.

Lah sudah nikah jawek Kabul, khotbah dibaco Angku Kali, manjadi saksi urang nan banyak, dibaco doa nak salamaik, urang nan banyak maaminkan.

Bakato Datuak Gampo Alam, “Mano kalian nan mudo-mudo, sugiro malah antakan, hari barambang patang juo.”

Diliek pakaian si Bujang Saman, nan bagala Sutan Parmato, baju biludu surah ungu, baju batabua ameh parada, pakai sarawa tapak itiak, ba sisampiang kain sapik udang, pakaideta balah kacang, badan kuniang tinggi, sangaik tampan dipandangi, tampak badan mudo matah, sarupo anak rajo-rajo, awak rancak batambah rancak.

Diiriangkan kawan nan mudo-mudo, mamakai baju lakan hitam, ado basaluak deta sirah, satangah mamakai biludu hitam, ado mamakai kain tarawang, sisampiang kain saruang Jawa, ado sarupo kain Deli, satangah kain pemuda Johor, indak tantu dipiliah tariak, siko rancak di sinan santiang, tabukak dunia nan mudo-mudo.

Lah bajalan urang kasadonyo, bajalan bairiang-iriang, Sutan Parmato diarak urang, diarak kawan nan mudo-mudo, sampai ka rumah si Gadih Ranti.

Diliek rumah si Gadih Ranti, lah tapasang tirai langik-langik, tabia takanak tapi dindiang, bamacam-macam rono tabia, tabia batirai pucuak rabuang, pucuak rabuang bamacam ragi, basalo jo maniak-maniak.

Tapasang lampu nan tagantuang, takambang lapiak parmadani, kasua manggalo jo palam in, siriah bareda di carano, rami di anak mudo-mudo, bunyi galak badarai-darai, rumah raso bak ka tabang.

Lah naiak Sutan Parmato, diiriangkan dek kawan nan banyak, maliek rang mudo nan rancak-rancak, lintuah hati nan marando,

84