Pandang dek bujuang di koto tu, kan lai kabujuang tampuah, malah badjalan budjang djo gadih, baiak siang atau pun malam, langkah nan tidak bahinggo, laku nan tidak babateh, balabiah garak djo garik, bak urang. lah idjab kabua, talangga adat djo agamo, usah taijampuang ang kakian. Hari malam djalan basamo, samo data rami djo langang, tarang djo kalam tak babeso, baduo sadjo elok bana, buliah batigo djo ibilih, ampek djo setan mengawani, didunia kini tasuonjo. Kalau tagak samo gadang, duduak disimpang djalan rami, ketjek bak marandang katjang, garab maruntuah kasopanan, mamupuih baso djo basi, haram lilah paham bakuntji, dituruik lidah tak batulang, mamalu kalau didangakan. Labiab2 gadih kok lalu, katjenteng batambah2, kutjikak balabiah2, bapaelok tadiak pinggang, ketjek lah kamari mangentjong, rundiang kakida nan labiah, urang mandanga tak paduli. Awak bak raso lagak bana, tak tahu dirago diri, lupo dibudi lah tadjua, itu nan budjang sarau rawan, udang tak tahu dibungkuak njo, batjirik ateh kapalo. Landjungan djauhi itu, mudo nak babudi tinggi.
Tadanga dek mandeh sambia lalu, rang gadih samo djo hambo, kami samo sairingan, lai batigo barampek, kami njo sangko sarok sadjo. Kalua rundiang tak sanonoh, ketjek rang budjang kanan gadih, dek malu nan gadih karang tuo, mungkin lah injo sangko mandeh, badjawab rundiang djo nan kasa, kato babaleh djo nan buruak, tjatji djo maki nan panjambuik, galak nan bu- djang manarimo, mudo apotu namonjo, bak badak tak tahu diduri, tidak manaruah dagiang padiah.
Nan gadih baitu pulo, sado nan sabanso itu, nan bebas tak ado batasan njo, walau didakek ibu bapak, baiak dirumah awak bana, dakek dusanak laki², parangai djo ketjek tak baukua, amuah malagu tak manantu, manjanjikan rindu djo dandam, manjabuik tjinto djo kakasiah, djo suaro parau balagukan, bak kutjiang ma-Templat:Left