dan, bajang2 sapandjang tubuah. Diagak mangko diagiah, dalam awal dikana achia, dalam suko dikana duko. Tapi dek diri badan mamak, tabantang djalan nan ampek, bakeh malindang mahabihkan, tampat malitjin manandehkan. Ijo nan elok kito pakai, tapi tak buliaḥ dilusuahkan, bana nan lamak kito makan, tapi tak buliah dihabihkan. Dek mamak tidak baitu, djalan nan ampek mamak turuik, tidak baukua djo badjangko, tidak bahinggo babateh, hanjo manuruik kandak hati, hawa napasu dituruikan, tidak manuruik kandak bana. Tatompang dunia rang haluih, tatampuah djalan ibilih, takentjong kanapasu sjetan, sampai tasuo kato bida:
,,Dek londjak kupiah pasuak, dek tjongkak badan binaso, dek geneng kain lah lusuah, dek sombong ameh lah habih". Hawa tak manuluk pati, adat dibalun tjupak lapan, napasu manjeso batang tubuh, iko lah djinih bakasan njo, dek mamak dunia lah tahadang, sansai njo kami manangguangkan. Sawadjah tantang nan bak itu, mamak nan tidak hambo upek bana, dalam nagari kito nangko, adat dek tidak didalami, salam tak sampai kakasiak, samo babuek nan bak kian. Kok lamo bak tjaro iko, kok lambek bak masiah kini, mularat korong djo kampuang, sampai bak kato urang tuo.
„Baun nan bak tabuang djabek, bak sidamang kapanasan, apo tidak nan ditaruah, ruok nan bak ruok kintjuang, galagak mahimbau², baun sahari padjalanan, haram balado bagaram, namun pariso hamba sadjo, itu nan labiah hambo rusuahkan".
Kini hambo nak badjalan
Nak manuka tjorak hiduik
Tak patuik mamak galangkan
Nan kandak bana hambo turuik.
Itu rundingan kamanakan, tagamang Datuak Andiko, rundiang dielo kanan bana, dirunuik djo aka budi, dibao paham kanan bana, taraso ijo dalam hati, kato tak dapek di musiah, rundiang bana baa mambandiang. Ka-Templat:Left