Lompat ke isi

Halaman:Tuanku Lareh Simawang.pdf/27

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Sabagai lai pulo nak kanduang, lorong kapado Siti Jamilah, anak urang sadang hamil, batapo lah ka ibo dang hatinyo, ibu tidak dunsanak tidak, kampuangnyo pun jauah sakali, kununlah pulo Siti Jamilah, roman baiak baso katuju, maluik manih kucindan murah.

Oi anak kanduang sab lah dahulu, malakik anak rang lapeh babannyo, anak kok dibincang-bincang urang, anak kok manyasa kamudian.”

Kato nan tidak bajawab, bajalanlah Lareh Simawang, iyo ka rumah Siti Jamilah, lah tibo garan di sanan, duduak bajuntai di kurisi, nasi tahidang jo minuman.

Kununlah Siti Jamilah, barapo banalah rusuah hati, capeknyo bapanyok baitu juo, lalu bakato maso itu,

“Usahlah Angku bamanuang juo, minumlah ayia ubek hauih, makanlah nasi ubek litak.”

Mandanga kato nan bak kian, lah makan Lareh Simawang, alah sasuok inyo makan, cukuik katigo inyo alah kanyang, sudah pulo marokok makan siriah.

Pado maso dewaso itu, patang Kamih malam Jum’at, dek Tuanku Lareh Simawang, dicubo maujo-ujo mangatokan, mamintak izin ka malangkah, tapi ado pulo nan dirusuahkannyo, sabab Siti Jamilah sadang bababan, cukuik katujuah bulan panuah, itulah pulo nan manyeso hatinyo, baa lah caro ka mangatokan.

Den simpai-simpai saruang
Den simpai mangko den paluik;
Den pikia-pikia duduak surang
Raso ka kareh den anjua suruik.

Indak lamo antaronyo, bakato juo nan jadi, “Oi adiak kanduang Siti Jamilah, dangakan malah dek Adiak, nak denai curai nak denai bantangkan, denai dijapuik urang ka jadi sumando, iyo ka ranah Batusangka, nan ka rumah Siti Rawani, cucu dek jaksa nan pansiun.

16