Lompat ke isi

Halaman:Tuanku Lareh Simawang.pdf/43

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

sadangnyo langang urang kampuang, sadang linduang saliguri, bajalan inyo tigo baranak, rusuah hati tidak tabado, ayia mato badaraidarai juo, bapantun jo hati nan ibo:

“Mangko denai pai balayia
Naik parahu jo pancalang;
Luluah tulang taraso cayia
Dek kanai kato Lareh Simawang.”

Alah sarantang pajalanan, cukuik kaduo rantang panjang, alah tibo garan di sanan, iyo di lubuak mato kuciang, nan di bukik Galo Gandang.

Bakato Siti Jamilah, “Bukaklah baju si Asamsudin nan surang si Darama, mandi balimau molah kita lai, kito nan tidak guno hiduik lai.”

Alah mandi si Asamsudin sarato jo si Darama, batigo jo Siti Jamilah, lalu bakato si Darama:

“Ikan di ayia kanai tubo
Sampan mamutiah barapuangan;
Tampan ka singkek umua kito
Basamo dalam palimauan.”

Dangakan pulo malah dek Aciak, “ katonyo si Asamsudin:

“Urang dibuang dari nagari
Hukuman Lareh Koto Gadang
Tangan dipalanggu kaduonyo;
Nan di hari sahari nangko
Nyawo putuih badan barpulang
Antah baapo ka jadinyo.

Ikolah bukik si Galo Gandang, iko nan lubuak mato kuciang, ikolah pamedanan ayah kanduang, bakeh rapek Basa Batuah, di siko urang bajajaran, di sik piutang batarimoan, di siko parentah batitiakkan.”

32