Lompat ke isi

Halaman:Tuanku Lareh Simawang.pdf/49

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

Lawik cino bapetak-petak
Pulaunyo babatu-batu
Karuntuang batuang babalah;
Rilah jo maaf denai pintak
Hiduik kito tak batantu
Nyawo di dalam garak Allah.

Kapitiang nak rang Saruaso
Dibaok urang ka Singkarak;
Barundiang sakali nangko
Antah ka taulang antah tidak.”

Sunyilah kato sakutiko, masiang-masiang tahanok di kiro-kiro, hanyo sadu-sadan nan tadanga.

Mandanga kato nan bak kian, manjawab sanan Siti Rawiyah, “baa Aciak mangko bak itu bana, disabuik utang jo piutang, tahetong salah sarato siliaknyo, bukan toh manuruik adat, labuah pasa dek batampuah, kaji lanca dek dihafal, kato-kato sunat diulangi, itulah pituah dari niniak kito.

Baa mangko Aciak taisak, apolah garan nan karanonyo, tacameh denai mandangakannyo, tarangkanlah nan bak bulan, siangkanlah bak hari pado denai, nak tantu pulo kito mangiroi, kok singkek kito carikan uleh, kok panjang nak kito bilai.”

Bakato Siti Jamilah, “Tidaklah ado nan denai rusuahkan, sababnyo mangko mato denai barayia, mato denai tacucuak dek rantiang kayu.

Oi Aciak joden di aciak, salangi denai pisau nan tajam, ka pancukua abuak si Asamsudin, rambuiknyo nan alah panjang bana.”

Kok itu Aciak katokan, kan ambo tidak bapisau cukua, “jawab Siti Rawiyah.

Bakato pulo Siti Jamilah, “Kalau baitu kato Aciak, babaliak pulang malah kami dahulu.”

38