Lompat ke isi

Halaman:Tuanku Lareh Simawang.pdf/61

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

“Dangakan dek mandeh denai katokan:
Ka pakan mambali kain
Sudah diguntiang diukuakan
Buatan urang Kurai taji;
Malang untuangnyo si Asamsudin
Langik runtuah bumi lah taban
Tidak dapek manggabai lai.”

Bakato pulo Siti Jamilah, “Usahlah maupek pado denai, mati karano bapak waang, kok taruih juo kito hiduik, apo harago badan kito, pikiakan malah dek anak kanduang, awak lah nyato urang tak basuku, awak tidak bakaum bakirabat, korong kampuang antah di mano, tidak barumah bataratak, tidak badusun banagari, kito nangko urang dagang hanyuik, tak paguno dek urang kampuang, awak hino bangso tak tantu, tidak guno hiduik lai.

Nan sangaik marusuah hati mandeh, apo nan dikatokan dek bapak waang, ‘saradadu turuikkan dek kau, urang Cino ka kau tompangi, itu nan sabangso jo kau’.

Sadang bapak anak lai mahinokan, kununlah pulo urang kampuang, apo guno hiduik lai, iyolah nan bak papatah urang, pado hiduik baputiah mato, eloklah mati bakalang tanah.”

Manjawab si Asamsudin:

Kok den rigo-rigo
Mandi di tabek lah den baa
Mandi bakusuak daunpulai
Di tabek rang Kurai Bukittinggi
Subarang lantak urang darek;
Kok den aso nan bak nangko
Mati keteklah den baa
Saheto kain lah sampai
Sajangka tanah lah jadi
Mandeh den indak payah amek.”

50