Lompat ke isi

Page:Bacindai Aluih.pdf/21

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

tampan manjadi, dipegang niniak jo mamak, takocong di dalam adaik, tapahek ka tiang panjang, tahantak ka batu sandi, dilingkuang kabek nan harek, nan tak kalipua dek hujan, nan udak kalakang dek paneh.

Dek lamo bakalamoan, jaman alah musin lah ado, mandeh tacinto nak ka sawah, bapak takana nak ka ladang. Diambiak alaik jo pakakeh, lalu bajalan hanyo lai, etan ka padang sawah bandang, sanan mancancang malateh, situ malambuak malamun. Ditanam bijo sabuah, tumbuahnyo alah samparono, pucuak bulek basentak kateh, ureknyo manjala ka bawah, datang paneh daun manjulai, tibo hujan rueh batukuak, padi tabik jaguang maupiah, antimun mangarang bungo, labu kaditanam pulo. Bakato Intan Diawan, kapado Kayo Bandiangan,

"Kito buek pangguang sabuah, tampaik baranti-ranti payah.”

Pangeuang sudah elok diuni, litak tibo auih lah datang, bajalan pulang hanyo lai. Lamo sabanta antaronyo, lah tibo di korong kampuang, naiak ka rumah nan gadang, payah nan bukan alang-alang, lalu duduak mahantakkan din. Palak lapeh sajuaklah badan, nasi tibo kopi talatak makan basamo jo anaknyo. Lah sudah minun jo makan, digiliang rokok sabatang, dikunyah siriah sakapua, bakato Bacindai Aluih,

”O Bapak janyo hambo, sarato jo mandeh kanduang, Sapaningga bapak tadi, hambo pai bajalan-jalan, etan ka Tanjuang Panjamuaran. Satibo hambo di sanan, ditiliak hilia jo mudiak, ditiliak kiri jo kanan, talayok pandang ka hilia, tampaklah buruang siliah pinteh, balam lah layok malayok, buruang pipik babondong-bondong, malayok tabang ka kiun. Tumbuah pikiaran dalam hati, bapak nan sapayah iko, latiah tak dapek dikatokan, jariah kahilang laleh samiang: hambo nak pai manggaro, etan ka pangguang nan baru.”

Manjawab bapak kanduangnyo,

”Anak kanduang Bacindai Aluih! Kalau baitu nan kaelok, hambo nan utang mampaturuikkan; tapi samantang kok baitu, pegang pitawek kato hambo, pahamkan bana dalam hati. Kok

19