Lompat ke isi

Page:Ragam Minang Gudjalo Maso.pdf/121

Dari Wikibasurek
↓Laman ko alah sah

tijemooh njo. Nan diri tidak dikana, awak rang mudiak sabalah kahulu, taga dek dibao untuang, barih di rantau nan mamanggia, tapasah kakota rami, kok pulang kakorong kampuang, lupo diketjek nan talalu, tidak takana sia awak, bukanko urang kampuang pulo, lak samo ado djo tjaijiang, ditangah kota ramitu. Tidak nan lain karanonjo, dek badan sadjo nan mardeka,
budi didjadjah barat djuo.

Itu dek hambo nan maragu
Manarimo pilihan tuan
Kok njampang untuang batamu
Tabao londong Sutan Landjungan.

Ditindjau sampai kanamo
Djo tutua bahaso nan banjaktu
Pandainjo manjabuik sadjo
Pahamojo haram kok tantu.

Dek nan tjadiak tahu pandai
Banjak bahaso ditjampuanjo
Bahaso barat nan dipakai
Mampakajo bahaso tu namonjo.

Tapi dek nan banjak tak mambeso
Injo lah turuik turutan
Tak tantu lapa maananjo
Lah pandai pulo mangatokan.

Dek bukan manukuak nan kurang
Nan panuah djadi malimbak
Harok dikilek lojang datang
Lupo di ameh urai awak.

Kok dahulu pinang nan mamalan
Hanjo timbakau nan mamabuak
Tapi di zaman kamadjuan
Hilang nan lamo dek manukuak.

O! tuan Datuak Andiko
Katuan rudiang tapulang
Tjari nan lain katukanjo
Lintje djanlai kito pinang.

Templat:Left